Ekspozycje czasowe

Adaptacja tryptyku "Sąd ostateczny" Hansa Memlinga w Pałacu Lipskich w Lewkowie

Autorem prezentowanej na wystawie adaptacji tryptyku Hansa Memlinga "Sąd Ostateczny" jest artysta plastyk Włodzimierz Szpinger.

Urodził się on w Warszawie w 1942 r., a studia na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku ukończył w 1972 r. swoim dorobku twórczym ma wiele różnorodnych prac prezentowanych na wystawach indywidualnych i zbiorowych. Jego malarstwo znane jest na całym świecie. Podczas swych rozlicznych podróży po Europie przeprowadził studia nad malarstwem włoskim i niderlandzkim, a dawne techniki wykorzystywane przez starych mistrzów stosuje w swojej twórczości. Uprawia malarstwo sztalugowe, rysunek, grafikę i akwarelę.

Hans Memling (ok. 1435-1494) - urodził się w Momlingen koło Frankfurtu około 1435 r. W młodym wieku osierocony przez rodziców (podczas epidemii dżumy) oddany został pod opiekę do pobliskiego klasztoru benedyktynów. Około 1460 r. opuścił rodzinne strony i udał się do Kolonii, a następnie Brukseli. Tu prawdopodobnie kształcił się w warsztacie Rogiera van der Weydena. W 1465 r. osiedlił się na stałe w Brugii. Wykonywał prace malarskie dla miejscowych kościołów i wielkich mecenasów sztuki. W krótkim czasie zyskał międzynarodową sławę, a dzięki oryginalnemu i poetyckiemu stylowi uważany jest za niezrównanego portrecistę i jednego z największych malarzy swej epoki. Zmarł 13 sierpnia 1496 r. w Brugii.

Tryptyk "Sąd Ostateczny" (o wymiarach 222 x 321 cm) powstał między 1467 a 1471 r. na zamówienie przedstawiciela banku Medyceuszy Angelo di Jacopo Taniego. Przeznaczony był do rodzinnej kaplicy we florenckim kościele, a fundatora i jego żonę Catarinę Memling przedstawił na skrzydłach zewnętrznych obrazu. Ołtarz nie dotarł nigdy do miejsca swego przeznaczenia. Podczas wojny Hanzy z Anglią został zdobyty w 1473 r. przez gdańskiego kapra Paula Benecke i trafił do Gdańska, gdzie znajduje się do dnia dzisiejszego (w zbiorach Muzeum Narodowego).

Jak napisała Beata Sztyber "wizję Sądu Ostatecznego Memling namalował harmonijnie i sugestywnie. Szeroko rozbudowana idea teologiczna, pokazana została z wykorzystaniem wszystkich zdobyczy ikonograficznych i technicznych znanych w malarstwie niderlandzkim. Obraz (...) przedstawia nie tyle dramat końca świata, co głęboko teologiczną opowieść o dniu ósmym (...), w którym zbiega się początek i koniec czasu Zbawienia. Tryptyk, jak średniowieczny traktat, wykłada wszystkie prawdy wiary Kościoła. Dominuje chrystologia, a centralne miejsce zajmuje Chrystus - Król Nowego Przymierza i gestem rąk wprawia w ruch wszystko wokół siebie, oddzielając dobrych od złych. Brama raju ukazana jak gotycki portal katedry to wykład o istocie i misji Kościoła. Szale wagi Michała Archanioła przechylają się zgodnie z augustyńską teologią łaski - dobro to pełnia, zło to pustka, a (...) detale diabelskich postaci to katalog grzechów (...). Chwila refleksji pozwala te wszystkie drobne elementy połączyć w spójną całość i odnaleźć najważniejsze przesłanie ołtarza - stać się jego odkrywcą. Łatwiej wtedy docenić umiejętności, wiedzę i wiarę ludzi średniowiecza"

Powrót do podstrony: Ekspozycje czasowe